والنسیای ما و دیگران!

نویسنده:
والنسیای ما و دیگران!

شکست های والنسیا هفته به هفته بیشتر می شود...

پس از ثبت چند رکورد، پیروزی های متوالی و رسیدن به رتبه دوم لالیگا برای چندین هفته، انتظارات از تیم مارسلینو تاحدی بالاتر رفت که برخی هواداران می پنداشتند والنسیا می­تواند حتی به صدر جدول برسد و پس از چهارده سال قهرمان اسپانیا شود اما چیزی که در ماه گذشته رخ داده، بیشتر این نکته را می­رساند که این والنسیا هنوز از نظر روحی و شاید هم فنی در سطح قهرمانی در لالیگا نیست. به هرحال والنسیا در دو فصل گذشته در مقاطعی از گزینه های سقوط به دسته پایین تر بود و به لطف وورو به رتبه های میانی جدول رسید. با وجود خروج 22 بازیکن در تابستان گذشته، هنوز هم ترکش های آن تیم بی دفاع و ضعیف در تیم باقی مانده پس شاید بهتر باشد نخواهیم که راهِ صد ساله، یک شبه پیموده شود!

برخی در تاریخ متوقف شده اند و هنوز فکر می کنند یک پابلو آیماری در میانه میدان هست و والنسیا را پیروز می کند، یک ویسنته، یک ویا، یک آلبلدا، یک باراخا و ... در والنسیا بازوبند بر بازو می بندند و والنسیا را تا قهرمانی جلو می برند. در صورتی که چیزی که از والنسیا نمایان است، نداشتن یک ملی پوش در تیم ملی اسپانیاست. چیزی که از والنسیا نمایان است، مهاجمان درجه دو ای به نام های سانتی مینا و رودریگو مورنو است. چیزی که از والنسیا نمایان است، بازی ملی نداشتن کاپیتان تیم است. چیزی که از والنسیا نمایان است، نداشتنِ پیشنهاد از سایر تیم­ها و به اصطلاح روی دست باشگاه، باد کردنِ برخی بازیکنان است؛ بازیکنانی که در بین برخی هواداران ایرانی، تبدیل به بُت شده اند. چیزی که از والنسیا نمایان است، حضور در نیمه ی دوم لالیگا برای دو فصل است. چیزی که از والنسیا نمایان است، حذف شدن در مرحله گروهیِ ساده ترین گروه لیگ قهرمانان دو فصل پیش است.

تنها و تنها برای ما والنسیایی ها، نام هایی مانند دانیل پارخو، ازکیل گارای و سانتی مینا بزرگ هستند، فقط برای ما! نه دیگران! ما غرق تصورات شخصی خود شده ایم و بر این باوریم که این والنسیا با این سبک بازیکنان می تواند قهرمان لالیگا شود و باید سهمیه لیگ قهرمانان را کسب کند!

اینکه میانگین قیمت های والنسیا در سایت ترانسفرمارکت، رتبه چهارم را کسب کرده، باز هم توجیه کننده این نیست که والنسیای مارسلینو باید جز چهار تیم برتر لالیگا در پایان فصل باشد. با احترام به تمامی انسان هایی که نامشان برده شد، این والنسیا شباهتی به تیمی که می تواند در کورس قهرمانی لالیگا باشد، ندارد. اینکه برنامه ای چند ساله در باشگاه باشد و طی روندی رو به جلو، والنسیا ابتدا به لیگ اروپا برسد و سپس در فصول بعدی راهی لیگ قهرمانان شود و همینطور رو به جلو حرکت کند، خیلی امیدوار کننده تر و لذت بخش تر از این خواهد بود که همانند فصل نونو اسپیریتو سانتو، سهمیه لیگ قهرمانان را به دست آوریم و در فصل بعد، تا سقوط از لالیگا پیش برویم.

در جام حذفی پس از کنار زدن چند حریف متوسط، به نیمه نهایی رسیدیم و با وجود ارائه ی بازی ای نسبتا منطقی، با شکست آماده بازی برگشت می­شویم. نتیجه در بازی رفت آنطور رقم نخورد که امیدی برای صعود نباشد و می­توان انتظار نمایشی مهیج از شاگردان مارسلینو در پایان هفته داشت. حضور در یک فینال پس از ده سال، خیلی زیاد در نگرش روحیه تیم تاثیر گذار خواهد بود و شکست های فراوان در سالیان گذشته را کمرنگ تر میکند.

منکر تغییرات مثبتی که مارسلینو و آلمانی در تیم ایجاد کرده اند، نشویم. والنسیا دیگر این فصل نگران سقوط نکردن نیست. دیگر والنسیا دست و پا بسته نیست. می تواند حرکت کند، پیشرفت کند و خریدهای بهتری از گذشته داشته باشد.

همانگونه که در شروع فصل گفتیم، کسب سهمیه لیگ اروپا برای والنسیا، یک پیروزی به شمار خواهد رفت. اینکه خفاشها به لیگ قهرمانان اروپا راه یابند، قویا یک گام بلندتر به سوی روزهای بهتر است. با وجود برخی تصمیمات عجیب مارسلینو تا به اینجا، رسیدن به لیگ اروپا نباید سبب شود که کادر فنی و مدیریت مورد انتقاد قرار بگیرند. 

 

اختصاصی کانون هواداران والنسیا در ایران

بازگشت
جوانشیر

بی نظیر 

صمد رهنوردی

ینظر من از وقتی پاپل پیاتی والنسیا دیکه نیجیه نکرفت

ارسال دیدگاه