پیروزی برای والنسیا پس از 12 هفته ناکامی

نویسنده:
پیروزی برای والنسیا پس از 12 هفته ناکامی

والنسیا در هفته 24 ام لالیگای اسپانیا میزبان اسپانیول بود. این بازی از شرایط خاصی برخوردار بود. در این بازی، طرفداران بار دیگر پس از مدت ها جهنمی دوباره را در ورزشگاه مستایا ساختند. کادر، طرفداران و تمامی بازیکن هابرای گرفتن سه امتیاز همدل بودند و تگ #ElValenciaSiempreSeLevanta (والنسیا همواره بیدار میشود) تمامی فضاهای مجازی را پر کرده بود.

بازی در حالی آغاز شد که اسپانیول در دقیقه 5 یک فرصت ایده آل را برای گلزنی از دست داد و دیگو آلوز که بازگشت او از دیگر مشخصه های خاص این بازی بود توپی که از 6 قدم در برابر دروازه بدون مدافع شلیک شده بود را با کف دست گرفت. دقیقه 9 اولین شوت داخل چهارچوب والنسیا بود که ضربه کاشته دنی پارخو راهی کرنر شد. سپس پاکو آلکاسر در دقیقه 11 بخت خوبی را برای والنسیا در داخل 6 قدم روی ارسال سیکرا از دست داد. در دقیقه 43 دنیس چریچف روی ارسال فغولی صاحب فرصت خوبی شد اما توپ را به تور کناری دروازه کوبید. نیمه نخست با نتیجه 0-0 به پایان رسید.

با شروع نیمه دوم در دقیقه 50 توپ ارسالی ژائو کنسلو با تیر دروازه برخورد کرد و چریچف توپ برگشتی را به بالای دروازه کوبید. دو دقیقه بعد اتفاقی تلخ و تکراری برای والنسیا افتاد. علی رغم عملکرد خوب این تیم در نیمه نخست باز هم این تیم در دقایق نخست نیمه دوم گلی را دریافت کرد.اسکار دوارته روی یک ارسال توانست برای اسپانیول گلزنی کند. دقیقه 56 فرصت خطرناک دیگری برای اسپانیول بود اما آلوز پس از 9 ماه دوری با قدرت بازگشته بود.

والنسیا که تمامی شرایط برای برد و تشویق بی امان طرفدارانش و صد البته فشار وصف ناشدنی هفته ها ناکامی را با خود به همراه داشت بار دیگر پنجه به پنجه با ناامیدی شده بود. این والنسیا بود که باید یا به گل میرسید و یا با یک ناامیدی تمام نشدنی و عجز از برد سر میکرد. فشار بی امان والنسیا پس از خوردن گل شروع شد. در دقایقی از بازی به غیر از دیگو الوز تمامی بازیکنان در زمین اسپانیول بودند.. ترس از ضد حمله زدن حریف دیگر معنایی نداشت چرا که والنسیا چیز بیشتری برای از دست دادن نداشت. حتی مساوی هم کافی نبود.

سرانجام در دقیقه 70 ژائو کنسلو با گذر از 3 دفاع حریف نگردو را صاحب توپ کرد و نگردو کار را به تساوی کشاند. اما این پایان کار نبود. شش دقیقه بعد باز هم ژائو کنسلو فغولی را صاحب توپ کرد و دنیس چریچف روی ارسال کوتاه او با یک ضربه سر شیرجه ای کار را 2-1 کرد. ورزشگاه مستایا منفجر شد. گویی گل قهرمانی زده شد. و با این شرایط، دست کمی از این گل نبود. این گل، بازگشتن امید بود. این گل همانند دست گذاشتن روی زانو ها برای بلند شدن بود.

والنسیا توانست با نتیجه 2-1 در نهایت نخستین پیروزی خود در لیگ را با گری نویل پس از هفته ها که نه پس از چند ماه کسب کند. این بازی، بیشتر احساس بود. اگرچه والنسیا توانست بازی را پیروز شود اما دفاع این تیم جای بحث دارد و اگر دیگو آلوز در این بازی نبود، نتیجه ای دیگر رقم میخورد. ضعف خط دفاعی والنسیا چیزی نیست که نشود آن را دید. وزو و سانتوس عملکرد حتی معمولی هم نداشتند. مصطفی اگرچه استحکامی نسبی را در این خط دفاعی ایجاد کرده است اما داشتن خط دفاعی ای نه چندان مستحکم چیزی است که مسئولین والنسیا باید بیشتر به آن توجه کنند.

بازگشت
سید محسن علوی زاده

مرسی بابت توضیحات کاملت regular_smile.pngthumbs_up.pngheart.png

واقعا آلوز عالی بود و این بازی بعد از 9 ماه دوری خیلی خوشحال کننده بود regular_smile.png

بهنام

امیدوارم آخرین برد والنسیا نباشه.تیم از شرایط روحی و جسمی خوبی برخوردار نیست بازیکنان افت شدیدی کردن خط دفاع والنسیا خیلی ضعیفه خیلی بازیکن باید از والنسیا برن و یک تیم دیگه بسازن البته با یک مربی بسیار بزرگ بازگشت بنیتز میتونه انقلاب جدیدی تو والنسیا ایجاد کنه چون والنسیا را خوب میشناسه-ازشما هم بخاطر سایت خوبتون ممنونم

فرشاد فرخی

موافقم....آلوز وقعا بازگشت روایی ای داشت...راحت سه تا گل رو گرفت.

 

فصل بعد باید به فکر مدافعای تراز اول باشن ..نه به فکر مهاجم

ارسال دیدگاه