کار هر بز نیست خرمن کوفتن؛ گاو نر می خواهد و مرد کهن

نویسنده:
کار هر بز نیست خرمن کوفتن؛ گاو نر می خواهد و مرد کهن

بازی بارسلونا و والنسیا چهارشنبه شب مورخ 14 بهمن 1394 در ورزشگاه نیوکمپ بارسلونا در حالی که آغاز شد که از همان ثانیه ابتدایی هم مشخص بود سرمربی انگلیسی والنسیا برای تساوی یا باخت با اختلاف کمتر به میدان آمده، این نکته هم از چیدمان نویل مشخص بود هم بازی رو به عقب تیم. گایا و کانسلو هافبک های کناری خفاش ها و رودریگو مورنو به عنوان مهاجم هدف بازی می کرد و سیکوئیرا مدافع چپ جدید والنسیا که تنها دو روز با تیم تمرین کرده بود، از ابتدا به عنوان مدافع چپ در ترکیب قرار گرفته بود. چیز هایی که نشان از هرچیز داشت، جاه طلبی و شجاعت نبود. والنسیا خیلی زود گل ها را دریافت کرد و در آخرین دقایق نیمه اول روی صحنه ای بسیار مشکوک داور هم خطای شکودران مصطفی کاپیتان والنسیا را اعلام کرد هم وی را از زمین بازی اخراج کرد تا مشکلات والنسیا چند برابر شود. صحنه ای که حتی شاید خطا نبود، این گونه قضاوت شد و مصطفی با چهره ای مات و مبهوت و ناراحت مجبور شد بازوبند کاپیتانی را به سفیان فغولیِ تازه وارد دهد. اما نکته خوشحال کننده این بود که پنالتی وی به تیرک دروازه متیو رایان دریافت کرد تا به قولی در آن صحنه کاسه ی کج پر نشود!

در شرایطی مشابه در سال های گذشته و در دوران ارنستو والورده ( سرمربی فعلی بیلبائو ) در والنسیا، لوس چه در نیمه نخست در برابر رئال مادرید 5 گل دریافت کرد، شبی که انتظار می رفت گل های بعدی را هم در نیمه دوم شاهد باشیم ولی در نیمه دوم والنسیا گلی دریافت نکرد و بازی با همان 5 گلی که در نیمه اول به ثمر رسیده بود، به پایان رسید. کاری که نویل در این دیدار نتوانست انجام دهد و در نیمه دوم 4 گل دیگر دریافت کرد و رکوردی جاودانه بر جای گذاشت. والنسیا در نیمه اول هم برنامه ای برای حمله نداشت و در هر صحنه حداقل 9 بازیکن والنسیا در محوطه جریمه خودی بودند و در نیمه دوم هم این داستان تکرار شد. والنسیا این 7 گل را از دو بازیکن دریافت کرد و در واقع آقای گل جام حذفی از این بازی مشخص شد؛ 3 گل از مسی و 4 گل از سوارز در کنار موقعیت های زیاد دیگری که از دست رفت. بازی بارسلونا شبیه یک بازی دوستانه برابر یک تیم محلاتی بود.

والنسیا در دوران سرمربی گری اونای امری، یکبار 4-0 و یکبار 5-1 در نیوکمپ شکست خورده بود. در فصل 2008-2007 پس از اخراج کیکه سانچز فلورس و رونالد کومان در 6 بازی پایانی فصل وورو سرپرست فعلی و وقت والنسیا سرمربی والنسیا شد، وی 5 پیروزی و یک شکست ثبت کرد و در پایان والنسیا را به رتبه دهم جدول رساند. تنها شکست وی در نیوکمپ بود و بازی را 6-0 به بارسلونا واگذار کرد. در آن بازی که از شبکه سوم سیمای ایران هم پخش شد، عادل فردوسی پور گزارشگر بازی بود و در واپسین دقایق بازی گفت:

با این نتیجه اصلا وورو فصل آینده سرمربی والنسیا نخواهد بود.

در پایان هم وورو جای خود را به اونای امری داد که این سرمربی هم شکست های سنگین و تحقیر آمیز در دوران مربی گری خود در والنسیا به جا گذاشت. چیزی که در یاد ها می ماند، نتیجه این بازی هاست و چیزی که از یادها می رود، سرمربی ها و مسببین این شکست هاست. امری ها و نویل ها فراموش می شوند ولی 4-0 ها، 6-0 ها و 7-0 ها در یاد ها می ماند. مخصوصا شکست 7-0 که رکورد های 10 سال اخیر را هم جابه جا کرده است و رو دست همه ناکامی های قبلی برخاسته است.

این هم از تیم ساخته شده پیتر لیم و این هم سرمربی بی تجربه ای که روی کارآمدنش فنی نبود و از همان ابتدا تعجب همگان را برانگخیته بود. این شکست خشم سانتیاگو کانیزارس یکی از اساطیر لوس چه را هم در پی داشته است. کانیزارس از همان روز اول یکی از مخالفین سرسخت نویل بود و گفته بود که والنسیا جای کارآموزی نیست. اکنون تمامی افرادی که با زور و ضرب به خود امید می دادند که والنسیای نویل بهتر از والنسیای نونو اسپیریتو است و در دراز مدت نویل والنسیا را موفق می کند، سکوت کرده اند؛ چرا که خوردن 7 گل کار سختی نبود و احمقانه است که بگوییم مربیان قبلی مثل اسپیریتو سانتو دیشب بیش از 7 گل از بارسلونا دریافت می کردند و باید از نویل متشکر بود.

نویل از ثانیه اول یک بازنده بود، برنامه ای برای حمله نداشت. وی حتی نتوانست ضدفوتبال انگلیسی را پیاده کند و آبرومند شکست بخورد. والنسیای نویل تا به اینجای جام حذفی بسیار خوش شانس بود و در واقع والنسیای نویل در سطح نیمه نهایی جام حذفی نبود. شکست دادن باراکالدو، گرانادا و لاس پالماس نشان دهنده شایسته بودن برای حضور در جمع 4 تیم نیست؛ فقط قرعه به سود این مربی انگلیسی بی تجربه آمده بود. اگر قرار بود این گونه والنسیا تحقیر شود، دیگر چه نیازی به مالک جدید بود که بدهی های والنسیا را تسویه کند و راحت خرج کند؟ تینو کاستای 6 میلیونی بهتر کار کرد یا انزو پرز 25 میلیون یورویی؟ روبرتو سولدادوی 10 میلیون یورویی یا آلوارو نگردوی 28 میلیون یورویی؟ یا یا یا... ؟

حدس این قضیه که نویل در والنسیا موفق نمی شود، چیز خاصی نبود... 64 روز از کارش در والنسیا می گذرد و والنسیا در لالیگا هنوز پیروز نشده، آن هم در حالی که با همین بازیکنان والنسیا فصل گذشته را با رتبه چهارم به پایان رسانید. چند تیم متوسطِ رو به ضعیف را در جام حذفی شکست داد و دیشب هم اینگونه به بارسلونا باخت و پس از بازی هم با بیان این نکته که این شکست شایسته هواداران والنسیا نیست، سعی بر آرام کردن جو و عوام فریبی داشت. دیر یا زود نویل هم رفتنی است و امید است تا پیتارچ گارسیا مدیر ورزشی جدید والنسیا و ویسنته رودریگز معاون وی تصمیمات درستی در مورد آینده والنسیا بگیرند، تا شاید از این وضعیت بی نظم خفاش ها را خارج شده ببینیم و روز های خوب دهه 90 و اوایل 2000 دوباره رقم بخورد.

پس از این شکست، مصاحبه ای از نویل در زمانی که به عنوان مفسر در شبکه های تلویزیونی حاضر می شد، در شبکه های اجتماعی مطرح شده است که تفکر به آن برای اهالی والنسیا خالی از لطف نخواهد بود:

آقای نویل! حرف کم بزن، عمل کن یکم! 

 

بازگشت
mohamadi_a

باز روزایی رسید که من دعا میکنم والنسیا ببازد که این سرمربی عوض شود!! درست مثل سال 2008 که رونالد کومان بود! خیلی احساس بدیه که 7 تا از بارسا بخوری و اخرش هیچکدوم از بازیکنا یه قطره اشک نریزن!! من به عنوان هوادار که نه پولی دریافت میکنم از باشگاه نه امتیازی و منافعی دارم واقعا ناراحت شدم اما این بازیکنا با اون درآمدا حقشون فحش خوردن تو فرودگاهه.

سید حسین علوی زاده
تقریبا با همه بخشاش موافق بودم :)مقصر نویل نیس، مقصر کسیه که اینو میاره... آقای لیم، والنسیا رو پس بده
فرشاد فرخی

والنسیا جای اشتباه و خطا نیست...

 

"کانیزارس"

ارسال دیدگاه